Η εφηβεία είναι μια κρίσιμη και συχνά έντονη αναπτυξιακή περίοδος, με σημαντικές αλλαγές τόσο για τον ίδιο τον έφηβο όσο και για ολόκληρη την οικογένεια. Είναι η φάση όπου διαμορφώνεται η ταυτότητα (ποιος είμαι, τι πιστεύω, τι επιθυμώ) και αναπτύσσεται η σεξουαλικότητα. Αυτές οι διεργασίες είναι δημιουργικές αλλά και απαιτητικές, και συχνά συνοδεύονται από άγχος, θυμό, απόσυρση ή σύγχυση.

Καθώς ο έφηβος στρέφεται περισσότερο προς τον έξω κόσμο και την κοινότητα των συνομηλίκων, οι γονείς μπορεί να βιώσουν ανησυχία, φόβο ή αίσθημα απομάκρυνσης. Οι αλλαγές αυτές είναι φυσικές, αλλά συχνά δυσκολεύουν την επικοινωνία και τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια.

Στη συστημική προσέγγιση, ο έφηβος δεν αντιμετωπίζεται απομονωμένα. Δίνεται έμφαση στο οικογενειακό σύστημα, στις σχέσεις με τους γονείς και τα αδέλφια, στο σχολικό περιβάλλον και στις σημαντικές φιλίες. Η ψυχοθεραπεία εφήβων, είναι με έναν τρόπο και οικογενειακή ψυχοθεραπεία καθώς επωφελείται από την συνεργασία όλων των μελών. Οι γονείς και τα αδέρφια μπορεί να επισκεφτούν το γραφείο, όλοι μαζί ή και χωριστά, αν αυτό συμφωνηθεί από τον ψυχοθεραπευτή και τον έφηβο.